Prijswinnaars HNBT 2010
Het HNBT 2010 kent een aantal persoonlijke prijzen.
Deze zijn als volgt verdeeld:
- MVP: Nikola Raicevic - guard, 18 (Selectie Nis Servie)
- Beste aanvaller: Kay Gausa - forward, 17 (Selectie Hamburg)
- Beste verdediger: Przemyslaw Karnowski - center, 16 (Polen)
- Winnaar Dunkcontest: Zygimantas Skucas - forward, 18 (Sabonis Basketball School)
- Winnaar 3point shootout: Marcis Vitols - guard, 17 (BK Valmiera)
- Beste scheidsrechter: Uros Valic (Slovenia)
- HNBT honored crewmembers: Niek Nieboer en Calvin Magnenat (Video)
HNBT succesvol en veelbelovend
Het was een memorabel HNBT.
Is het dat niet altijd? Ja, maar dit was de 15e en daarom anders dan andere. De organisatie pakte daarom uit met maar liefst zeven coach- en spelerclinics, vier jeugdclinics en een U18 toernooi met 12 deelnemende teams. En we gebruikten dit jaar vijf(!) locaties.
Het niveau van het gebodene lag dit jaar ook enorm hoog. Dat geldt niet voor de jeugdclinics, die sowieso elk jaar een doorslaand succes zijn, gedreven door het enthousiasme van de immer aanwezig staf/organisatie, de leergierige kinderen en de medewerking van de spelers van GasTerra Flames en Celeritas-Donar.
De overige onderdelen waren echter van een uitzonderlijk niveau. Denk aan de clinic voor post players door Swen Nater. Een NBA-legende, wiens heerlijk actieve en gedreven clinic een betere opkomst had verdiend. "Ken uw klassiekers" geldt blijkbaar niet voor de gemiddelde 18-jarige. Of wil men gewoon niet beter worden?
De coach clinics, georganiseerd in samenwerking met de NBB Rayon Noord, waren bijzonder inspirerend, maar de opkomst was, laten we zeggen, matig tot redelijk. Had het te maken met de behoorlijke hoeveelheid clinics die onlangs in Nederland waren gehouden?
Het is, gezien de op het oog matige belangstelling voor deze onderdelen, een beetje wrang om vervolgens op het U18 toernooi de resultaten van de Nederlandse vertegenwoordigers te zien. Een tiende en een elfde plaats, meer zat er niet in voor Nederland en GasTerra Flames. Voor Flames was dat acceptabel, voor Nederland toch een tikje tegenvallend te noemen.
Dan was het wel weer mooi te zien dat twee last-minute ploegen, Valmiera (Letland) en Vardar (Macedonië), zich de longen uit het lijf speelden en zichzelf zagen stranden op de respectievelijk negende en twaalfde plaats.
Middenmoter zijn is altijd ondankbaar. Van alles wat en van alles niks. Denemarken presteerde naar verwachting met de achtste stek, maar Estland (zeven) had misschien stilletjes gehoopt op iets beters. Dat geldt waarschijnlijk ook voor Servie U17 op vijf, waarvan de meeste volgers dachten dat ze de finale zouden kunnen halen. En wat te denken van de selectie van Hamburg? Twee jaar geleden nog winnaar, nu tamelijk roemloos op plaats zes.
Slovenië begon het toernooi slecht, maar herstelde zich prima en kon profiteren van het uitgekiende wedstrijdschema, dat had voorzien in herkansingen. Een verrassing tegen het superdegelijke Sabonis was echter teveel gevraagd, zodat de Litouwers de bronzen medaille mochten meenemen.
De finale was een zeldzaam mooie dit jaar. Polen, dat alles met groot verschil had gewonnen, kon het niet bolwerken tegen de fenomenale Servische selectie, die ten opzichte van vorig jaar (verliezend finalist toen) erg gegroeid was.
Polen was te afhankelijk van hun "wonderkind" Karnowski, mede doordat de support cast allerlei blessures en pijntjes had. De uitgekookte Serviërs wisten daar wel raad mee en lieten de Poolse center zo weinig mogelijk aan de bal komen. In de gevallen dat hij de bal wel ontving, werd er direct een fout op hem gemaakt. De aldus verkregen cadeautjes in de vorm van vrije worpen kon hij maar matig verzilveren. Bovendien raakte hij door die enorme druk behoorlijk gefrustreerd en dat kwam zijn optreden in de tweede helft niet ten goede. Aanvallend waren de mannen uit het Zuiden van Servie niet te stoppen. Fast breaks, setplay tegen man-to-man of zone, ze beheersten het allemaal voortreffelijk en de Servische zege kwam dan ook eigenlijk geen moment in gevaar.
Het leek bij tijden wel vuurwerk, zoveel ooooohhhs als er van de tribunes rolden. De thuisblijvers hadden dus (weer eens) heel erg ongelijk!
Tot zover het zichtbare deel. Maar laten we vooral stilstaan bij het niet aflatende enthousiasme van al die vrijwilligers, die zorgden voor transport, huisvesting, eten, wedstrijdschema's, dweilen, uitslagen, scheidsrechteren, pleisters plakken, websites bijhouden, kinderen tot de orde roepen, vloeren leggen, vlaggen ophangen,...,...,... En natuurlijk: onze topvrijwilliger die al 15 jaar lang het hele zaakje weet te regelen en te financieren: Bart, gefeliciteerd en op naar nummer 16!
Een finale om van te smullen!
Het Servische selectieteam (NIS) is de winnaar van het 15e HNBT. De Serviërs begonnen overdonderend en pakten snel een voorsprong.
Polen zocht naar lange man Karnowski, die zeer kort gehouden werd en veelvuldig foutief afgestopt moest worden. Hij wist zijn vrije worpen echter slecht te benutten.
Ondertussen leken de Serviërs niet te kunnen missen. De ene na de andere toverbal verdween in de Poolse basket. Rust 32-44.
Ook in de tweede helft bleek Polen te veel afhankelijk van enkele spelers, terwijl Servië als team bleef spelen en goed bleef scoren onder aanvoering van Stefan Jovic.
Het ruim opgekomen publiek kon genieten van een geweldig en passend slot van dit jubileum HNBT.
Eindstand 70-89.
- Bekijk ook de andere video's van het HNBT 2010 die Emiel Venema voor het HNBT heeft geproduceerd.