Foto's 22e HNBT gepubliceerd op: www.flickr.com/hnbtgroningen

Holland Nordic Party

Ieder jaar, zo tegen december, wanneer beestjes in winterslaap gaan en mensen langzaam in depressie vervallen, wordt een klein deel der mensheid wakker. Een select groepje, niet in de zin van uitverkorenen, maar wel een beetje sekteachtig, treft elkaar in diverse dwarsverbanden en begint te ouwehoeren over hét evenement van het jaar.

  • Hoeveel teams doen we dit jaar, Bart?
  • Zo mooi om te zien altijd, die kidsclinics.
  • Gaan we dat busjesschema nou es vóór het toernooi maken?
  • Doen die … ook weer mee – niks dan ellende met die lui; kunnen we niet gewoon alleen maar Noren uitnodigen?

Van een veredeld één- of tweemansvehikel is het inmiddels al lang een hechte teamprestatie geworden, met een paar positief opvallende zaken. Zaken waardoor deelnemende teams altijd graag terugkomen. Dat het zo goed georganiseerd is. Dat het gezellig is (ook in de Stad). Dat het niveau zo hoog is.

Voor de mensen die bijdragen aan die organisatie telt vooral de sfeer. Waarom doe je dit? Omdat je het zo fijn vindt om in een duffe zaal te zitten terwijl het buiten op de eerste mooie dagen van het jaar tegen de 20 graden is? Omdat je zo fijn met een busje vol brakke Libanezen door de sneeuw kunt rijden met kouwe vingers? Omdat je familie met de Paasdagen allerlei leuke dingen onderneemt zonder jou?

De sfeer, dus. Melige humor. Ongelooflijk aardige coaches. Russen die wodkaflessen cadeau doen. Een Chinees van 15 jaar en 2.15m lang, op de foto met een wethouder van 50 jaar en 1.55m. Een nog niet uitgeslapen Bart Prak die alweer de eerste practical jokes moet verduren.

Daarom dus.

Adriaan van den Brink

Vond je het leuk om dit te lezen? Deel het dan met anderen!

Reageren op dit bericht is niet mogelijk.