Zestien keer Top
woensdag 27 april 2011
Nu al voor de zestiende keer werd het Holland Nordic Basketball Tournament gehouden in Groningen. Ondanks alle jaarlijkse variaties een toernooi met een grondtoon: het stimuleren van jeugdbasketbal door zelf doen en geïnspireerd worden.
Dit jaar was geen uitzondering. Clinics voor kinderen, voor coaches en zelfs voor dansers. Een jongens- en een meidentoernooi. En natuurlijk de niet aflatende inzet van een grote groep vrijwillige medewerkers. Het was weer een fantastisch paasweekend. De organisatie bedankt vrijwilligers, deelnemers en publiek en hoopt op hun terugkeer van 6 t/m 9 april 2012!
De hoofdmoot werd gevormd door het jongens U18 toernooi. Daarom nog even een kleine terugblik per team, van nummer laatst naar de winnaar.
Nederland 2
Het doel van Nederland 2 was Olympisch: deelnemen is belangrijker dan winnen. Het toernooi werd door de beslissers aangegrepen om een betere selectie te kunnen maken voor de groep die uiteindelijk meegaat naar Varna in Bulgarije op de EK voor B-landen. De wedstrijden hebben de coaches veel inzicht gegeven in de geschiktheid van hun spelers. Expliciet bestaat de mogelijkheid dat sommigen spelers van Nederland 2 alsnog tot de selectie toetreden. Onze tip: Kevin Bleeker en Jos van der Laan. Eerstgenoemde liet zien een behoorlijk arsenaal aan moves in huis te hebben en bovendien niet snel op te geven. Jos paart snelheid aan explosiviteit, maar moet leren teleurstelling beter te verwerken.
Actavis Leskovac
De Servische ploeg was niet gekomen om te winnen; van het team van vorig jaar waren maar weinig toppers over. Desondanks verwachtte de organisatie iets meer, gezien de diverse teams waarmee Actavis/Zdravlje in eerdere jaren op het HNBT aantrad. Aleksa Subaric werd wel uitgeroepen tot beste aanvallende speler van het toernooi en ook het optreden van Bojan Paunic mocht er zijn. De meeste belangstelling ging echter uit naar Djordje Dimitrijevic en Milos Jovic, 14 en 13 jaar oud, die tot de Servische top in hun leeftijdscategorie behoren. Een genot om te zien.
Selectie Slovenia
Tja. Wat te zeggen van dit optreden? Kleurloos kan het ook weer niet worden genoemd, maar toch een roemloos einde voor dit team, wat nooit een team werd. Altijd moeilijk om een gelegenheidsselectie goed te laten spelen, maar in dit geval lukte niet echt niet. Geen uitblinkers, geen opvallende kenmerken. Of het moest al coach Saso Kisela zijn, die zodanig tekeer ging dat hij bestraft werd met een uitsluiting waarna het team het verder wel geloofde.
Nederland 1
Voor Nederland 1 stond in principe hetzelfde op het spel als voor hun collega’s van 2. Credo: “laat zien wat je kunt, wat je niet kunt weten we al”. Ook hier geen ingespeeld geheel, maar als selectie je doel is kan daarvan ook nog nauwelijks worden gesproken. Niettemin een veelbelovend optreden, met Shane Hammink en Yannick van der Ark als go-to guys, terwijl ook Olaf Schaftenaar op een geslaagd optreden kan terugkijken. Het moet met deze ervaring en observaties mogelijk zijn om de uiteindelijke selectie te maken en daarmee nog even flink door te trainen, want dat is wel noodzakelijk om straks in juli een kans te maken.
Eisbären Bremerhaven
Een prima performance van de Duitse equipe. Maakte het iedere tegenstander moeilijk met hun drive en enthousiasme. Het is zichtbaar dat de NBBL een sterke liga is; de spelers zijn gewend er hard in te gaan en niet snel op te geven. De IJsberen hadden net zo goed in de finale kunnen staan bij een andere groepsindeling, want ze deden niet echt onder voor de nummers 2 en 3. Opvallende spelers: International Maurice Pluskota, al kwam hij tegen de sterke Poolse defensie duidelijk tekort, Bill Barekambi, een atleet met goed schot, en de slimme spelverdeler Nick Tienarend.
GasTerra Flames
Ook een finalekandidaat. Een goed optreden van de Groningse vertegenwoordiging, al waren ze gemiddeld iets ouder dan de rest. Het team van de emotioneel coachende Anjo Mekel is flink gegroeid ten opzichte van vorig jaar. Ze zijn sterker, sneller, minder snel uit balans te krijgen en hebben een brede ploeg. Sander de Roos is wellicht de meest complete speler met zijn eredivisie-ervaring, maar Valentijn Lietmeijer komt eraan. Zou hij een nóg consistenter schot hebben, dan is hij op dit niveau nauwelijks te stoppen. Van de diverse spelers die een beschouwing zouden verdienen, lichten we hier alleen Jeroen Scheltes er even uit: hij blinkt niet uit in een specifiek spelonderdeel, maar fanatieker bestaat niet en hij is met afstand de beste “hustler”.
Noorwegen
Toch wel dé verrassing van het toernooi te noemen. Was op voorhand gezien als kandidaat voor de onderste plekken, maar wist zich ten koste van de Flames in de finale te werken. En daarmee was de kous dan ook af. Stian Emil Berg was een plaag voor elke verdediging en wist zelfs tegen Polen acceptabel te presteren. Verder scoort Bouna N’diaye gemakkelijk en verrassend sterk was ook de prestatie van Henry McCarthy. De bonestaak reboundde prima en scoorde gemakkelijk van dichtbij; een paar kilootjes spieren extra en het wordt een interessante prospect. Nederland komt de Noren wellicht nog tegen in Bulgarije en moet dan zeker oppassen.
Polen
Met afstand de beste en dan vooral defensief. Voor alle andere teams meestal geen doorkomen aan. Polen had alles strak georganiseerd, maar kon natuurlijk een verstuikte enkel van Karnowski niet voorkomen. Buiten hem was er voldoende kwaliteit over: Filip Matczak als beste verdediger van het HNBT (wát een fysiek!) en Piotr Niedzwiedzki als MVP. En lopen er nog jongens als Gielo en Ponitka. Maar het hele team valt op door hun fysieke kwaliteiten, hun beheersing van de techniek en vooral de passing, die meestal hard, strak en zeer precies is. Of dit voldoende zal zijn op het EK? Moeilijk te zeggen als je andere toplanden niet ter vergelijking bij de hand hebt, maar dat de Polen in eigen huis hoge ogen gaan gooien staat wel vast.