Foto's 22e HNBT gepubliceerd op: www.flickr.com/hnbtgroningen

Van violen en sportcapriolen

U zult het niet willen geloven maar toch is het zo: deze column wordt geschreven onder de muzikale begeleiding van meestervioliste Janine Jansen die in mijn huiskamer de 4 jaargetijden tot leven brengt. Niet dat ze in mijn huiskamer staat te spelen (dan zag u mij het hele HNBT niet weer), maar via het een te vroege dood gestorven Philips/Sony project sacd (Super Audio) lijkt het alsof ze in de huiskamer via 5 boxen bij je staat te fiedelen. Voor een paasontbijt met Janine sla ik de eerste wedstrijd zondag over. Dus als u mij daar mist…

Over een te vroege dood gestorven gesproken, ik moet het even met u hebben over het damesbasketbal. Ik heb vandaag met volle teugen genoten van de wedstrijd tussen de Engelse dames en Nederland. Niet alleen omdat er zoveel appetijtelijks om ons heen dwarrelde maar vooral door de gedrevenheid die de beide ploegen aan de dag legden. De meiden van Meindert van Veen wonnen ook nog eens van de ladies van het Britse schiereiland. En dat gun ik hem van harte. Die ouwe schreeuwlelijk die klaarblijkelijk toch steeds de gevoelige (viool) snaar bij zijn pupillen weet te raken (tot huilens toe bij sommigen) en er nog resultaat mee boekt ook. Daar zit een gevaar aan: er komt een moment dat het een keer is uitgewerkt. Maar voorlopig is dat punt nog lang niet bereikt. Jammer voor de Engelsen, want technisch zag het er allemaal prima verzorgd uit, maar ze hadden hun kaarten te veel op de nummer 15 gezet en toen daar geen fouten meer op werden gemaakt (goed gezien Meindert) was het feest voorbij en bouwde Nederland in het laatste kwart mooi aan een overwinning en ik kijk uit naar hun volgende partij.

We zijn hier trouwens dit paasweekeinde in een historische setting. En dan heb ik het niet over de kroketten die om 14 uur ’s middags al waren uitverkocht (zowaar ook een prestatie) maar over de plaquette die u tegenkomt als u dit gebouw binnen gaat. Aan de rechterzijde ziet u hem ingemetseld staan het blijft ons altijd herinneren aan de enige wethouder in deze fraaie gemeente die er openlijk blijk van gaf niets met sport te hebben maar wel bij officiële gelegenheden niet te beroerd was te verschijnen en daar steevast iedereen met naam en toenaam door elkaar te husselen en zo tot verrassende combinaties wist te komen.

Wat dacht u bijvoorbeeld van het illustere duo dat nooit heeft bestaan: Ed Nijland en Hans Zijp van FC Groningen? Zo’n illuster duo schijnt er trouwens dit weekend ook op HNBT rond te lopen. Ze raken steeds bekender doordat hun achternaam op hun shirt gedrukt staat. Gaat u er maar eens naar op zoek, het zijn de gebroeders Nijestee. Ik bedoel een mooi tijdverdrijf in plaats van de traditionele eierzoektocht toch? Inmiddels heeft Janine het allegro van de herfst ingezet. Voordat de winter aanvangt is deze column klaar…

Vond je het leuk om dit te lezen? Deel het dan met anderen!

Reageren op dit bericht is niet mogelijk.